Talouch - Compostelle à VTT

23-09-09
De vierde dag is aangebroken!! Dit gaat de dag van de klim worden,namelijk het beklimmen van Col du Somport.Dit zal klimmen,klimmen en nog eens klimmen worden wel 30 km lang.!
Nadat wij gisteren een prima pasta maaltijd van Rene en Rijna hebben voorgeschoteld gekregen, onder het motto veel pasta, veel koolhydraten,en dus veel energie voor de dag van vandaag. Natuurlijk ook vroeg naar bed om vervolgens naar het klokconcert van de kerktoren tegenover ons ¨hotel¨ te gaan liggen luisteren. Gelukkig hield het gebengel al om tien uur op en kon niets een goede nachtrust meer in de weg staan.
Vijf voor zeven zacht en discreet meld mijn wekker zich, nog even bijkomen,wakker worden en al het commentaar van Arnold Paul en Carlo aanhoren waarom ik in godsnaam al om vijf voor zeven de wekker zet !!
Graag had ik dit uitgelegd, echter ik werd ruw verstoord door het gebengel van de kerkklok die het hele hotel op zijn grondvesten deed schudden.
Negen uur de start, wij gaan op weg het gaat gebeuren!! Allemaal vol verwachting beginnen wij aan een rustig begin van deze etappe. Na zo´n 10 km merk je al dat er een lichte klim onstaat en voordat wij er eigenlijk erg in hebben gaat het berg opwaarts. Ik meld mij bij Arnold en  geef aan dat het wel mee valt, rustig aan maar maat het ergste moet nog komen was zijn commentaar en weg was hij weer om onverstoord op kop te rijden.
Na korte tijd wordt de groep toch uit elkaar gereden en is Frans als eerste aan de horizon vertrokken samen met Gijsbert en Martijn. De klim wordt zwaarder en zwaarder, maar is eigenlijk prima te doen.
Bij de nieuw gebouwde tunnel splitst de weg zich. Wij nemen de oude route naar boven.
aangespoord door Rijna en Rene begint ieder van ons in zijn eigen tempo aan de laatste 9 km van de klim. Het weer is prachtig, omgeving geweldig en wat is het heerlijk om zo nu en dan even een foto te maken om weer enig gevoel in het getergde zitvlak terug te krijgen.
Na goed anderhalf uur zijn wij boven op de grens met Spanje wordt ieder van ons toegejuigd een aangespoord om vooral nog even extra aan te zetten. Heerlijk rust, koffie en bijkomen van een geweldige prestatie.
Rest ons een afdaling van een kleine 30 km over de weg. Heerlijk even geen pijn in mijn re...t. Jongens hoe snel gaan wij nu? 60 km/uur wordt makkelijk gehaald in de afdaling.
Op Arnold zijn voorstel  moesten wij even van de weg als wij bij een klein dorpje aankwamen, Dit was geweldig. 10 bezweten en vieze mannen en 1 vrouw die door een dorpje reden en daar de siesta rust verstoorde.
Op 15 km van de finish kreeg Arnold weer die blik in zijn ogen, die blik waarvan je weet wij worden weer afgebeuld. Hij zag namelijk een prachtig paadje. Nog voor wij on s realiseerde wat er gebeurde was hij al verdwenen en bleven wij met een kopgroep van 6 over.
Niet erg, geen hobbels meer alleen nu nog maar mooi asfalt. O zo goed voor mijn zitvlak.
Om half drie reden wij Jacca binnen en na even zoeken vonden wij ons onderkomen voor de nacht. een oud ziekenhuis midden in de stad. Helaas was het nog tot vier uur gesloten en moesten wij voor straf maar een serveza op het terras vatten.
Het beloofd een prima verblijf te worden en later heerlijk eten in het prachtige Jacca.
Remo de Wolf