Talouch - Compostelle à VTT

24-09-09
Goed, vandaag dus een verslag van de etappe Jaca naar Sanguesa.
De meesten onder ons hebben voortreffelijk geslapen na een het heerlijk diner in het restaurant “Pelgrimes”. Het maal bestond uit een Pelgrims salade vooraf gevuld met rauwkost, kaas, garnalen, zalm, asperges, en nog veel meer. Goed vergezeld van de door Paul en mij gekozen Monte Sierra wijn a 8 euro de fles (flesje of zes?)Volgens de eigenaar zouden we dat nooit op krijgen, tezamen met de pasta daarna.. Nou reken maar van wel. Smullen geblazen en door het bord goed geoliede pasta daarna, ging volgende ochtend alle “afval stoffen” er dan ook zeer soepeltjes uit. De WC was een druk bezet kamertje.
Alle magen en slokdarmen waren wel strak gevuld. Aanstampen was niet overbodig. Bij de jolige sfeer over het “takkewijf” die ons binnen had gelaten kwam de pasta weer akelig dicht bij de keel. Wat hebben we gelachen. Buikkrampen ervan.
De duitse pelgrim die ons sprak bij de overnachting vond ons maar sportieve en geen echte pelgrims, bleek zelf pas twee dagen te lopen, dus die opmerking legden we maar snel naast ons neer. Het was echt fijn om in onze slaapgelegenheid (oud ziekenhuis) eens een e-mail te kunnen versturen en foto’s te bekijken. Die roepen meteen al veel herinneringen op van de afgelopen dagen. Een argument om deze dag nog meer foto,s te maken
John had lekker buiten geslapen, voor de frisse lucht.
Enfin, na een ontspannen ontbijtje gingen we uiteindelijk op pad. Beetje fris, maar direct prachtig uitzicht op de bergen onder een strak blauwe hemel en opkomende zon. Na even zoeken zoals gebruikelijk (he Arnold) vrij snel de route gevonden, deze keer zonder veel omwegen. Bij de allereerste meters stenen gaat Arnold, direct naast de weg rijden. Onverhard pakken wat ie pakken kan. Dat zouden we toch doen? Je kan ook overdrijven Arnold.
Verre uitzichten, mooie steenpaden. Zelf reed ik al vrij snel vooraan om eens niet een keer na een foto meteen er aan te moeten trekken, om weer bij te komen zoals gebruikelijk. Maar, teugels gevierd was het al snel, “He paard; hou je eens een beetje in”.
Dus weer even inhouden, op de heerlijk op en neer gaande MTB paden. Genieten was het.
Meer op het vlakke rijdt John lekker voorop en trekt er ook lekker aan. Hij mag wel; wat is het leven toch oneerlijk. Tja, dat krijg je als je veel foto’s maakt. Al snel komt de aap uit de mouw, John heeft een Feyenoord sjaaltje op zijn hoofd. Daar komt die energie vandaan.
Er wordt dus flink doorgereden, en ja hoor na een foto of twee door het vlakke land direct weer een paar 100 meter achter de groep. Gelukkig blijft vriend Christiaan zoals vaak fijn wachten en fietsen we gezamenlijk op ons gemak achter de rest aan, genietend van de eindeloze uitzichten. Onbeschrijfelijk. Tevens moppert Christian zoals normaal dat met Sander er rustiger gefietst werd met constanter tempo, om energie te sparen. Niet alles is te verstaan, maar dat blijft altijd moeilijk met Christian. (Achteraf krijgt ie gelijk).
Arnold beloofde ons eerst heerlijke koffie bij een pauze, stelde ten de keuze voor heerlijk bij het prachtige meer te gaan eten. Van beiden is het helaas niet gekomen vandaag.
Na een heerlijke afdaling op de weg mogen we weer het land in. Arnolds ogen beginnen alweer te glimmen. Misschien was wel zijn energie op, want toen de groep weer bij elkaar was om de juiste weg te pakken, bleek zijn voorderailleur eraf te liggen. Een toevallige pauze of niet? Dan maar vroege lunch? Met vereende krachten van Arnold, Carlo en Gijsbert  komt het uiteindelijk goed. En reken maar dat het kleine blad nodig was. Super stijl en stenen, maar zoals al eerder een applaus van eenieder dat ik het weer haal. Hmmm, dt doet toch weer erg goed.
Een eind verder na een indrukwekkende 50 km voor de lunch stoppen we bij een verlaten schuur en pakken Remo, Paul en Arnold even een zonnebankje mee. Jitske, Martijn, Frans ikzelf en anderen verkiezen de schaduw. Verder en sneller dan alle voorgaande dagen. Het gaat super, de benen zijn hersteld en krachtig.  
5 min na lunch komen we bij het verlaten dorpje (Ruesta?), en ondanks de lunch achter de kiezen toch maar even onze beloofde koffie / cola ingehaald. Nota bene bij een Spaanse die in Andijk in de bollenvelden heeft gestaan!
Daarna een klimmetje door het bos, maar onverwachts voor het gevoel half zo lang als de Col de Somport. In werkelijkheid toch een kilometertje of vijf over een onregelmatig stenen pad klimmen. Niet iedereen zijn/haar favoriet. Na een lekker herstel door het uitfiets ritje na de Col lekker was ikzelf hersteld en vol omhoog op deze klim. Baas boven baas, halverwege komt Frans voorbij blazen. “Ja we zijn er bijna…” Oeps vergissing, het bleek later pas de helft te zijn. Maar Frans is Frans niet als hij niet zo sociaal zijn overdaad aan krachten gebruikt om als we echt bijna boven zijn na 30 min klimmen terug af te dalen en de laatsten op te gaan halen en de klim gewoon weer opnieuw te doen. Superklasse maatje. En als ie dan boven is gaat ie als een jong hond nog een stukje naar beneden en zegt, wie gaat er mee, nog een keer? Lolbroek. John kan er niet bij. Die was halverwege al leeg, maar heeft door onze nieuwe doping recept toch het eind gehaald. Een suikerklontje met alcohol doet wonderen. Ineens was de dip weer bij hem weg.
John later; “ Ik kan net zo goed Brieneoord brug op en neer rijden.”
Paul; “Toch jammer dat je dan iedere keer dat Feyenoord stadion ziet.”
Ikzelf had weer voor de tweede keer wasmiddel lekkage in weekendtas, dus weer spoelen geblazen, maar de douches bij aankomst op camping zijn heerlijk. Het was weer een super fietsdag, zwaar maar voldaan en zon, wat willen we nog meer?
Soep en pasta van Reyna en Rene natuurlijk! Weer smullen en energie genoeg voor morgen. Iedereen eet meer dan normaal, maar verbranden doen we het zeker. Vandaag zo’n 3500 kca verbrand een rustige dag dus (max tot nu toe is 5500 kcal op een enkele dag, uiteraard niet meegeteld de kcal die een man normaliter al verbruikt, 2500, dus samen 8000 kcal op een dag). Snel met de pelgrimspaspoorten naar de stad om nog een stempel te kunnen halen (tampon in het frans). Op nar de volgende dag na nog een glaasje wijn en lekker slapen.
Een fietsdagje van Gijsbert. De foto’s zeggen straks echter nog veel meer dan deze woorden.
Dag 5: 74,2 kilometer 13,8 km gemiddeld en 5 uur 23 gefietst.