Talouch - Compostelle à VTT

25-09-09
Vandaag de zesde dag, en slotdag, van het eerste deel van het drieluik. Het einddoel is Compostella; het doel van de eerste week, Puenta La Reina in Spanje. Maar wat al snel gebleken is uit deze fantastische homogene, gezellige, sociale maar ook zeker sportieve groep, het gaat niet alleen om het doel, maar zeker ook om de tocht er naar toe. En de tocht was super. Over zeer afwisselend terrein, afwisselend ondergrond en in afwisselende weersomstandigheden. Wat betreft deze zesde dag, ook dit was een tocht door afwisselend terrein, met ook vooral veel afwisseling in de hoogte. De hele dag op en af, de hoogtemeter van Arnold leek net een rollercoaster.
S Ochtends werden we wakker in Sanguesa, waar de ontbijttafel wederom klaar stond. Gedekt en voorbereid door Rijna en Rene. Ondanks de heldere nacht, dat beloofde een frisse start gevolgd door een warme dag, was het nog donker. Ondanks het ontbreken van licht in het toiletgebouw heeft Arnold op de tast de wc ingezegend. Na het ontbijt en het smeren van het brood voor de lunch, konden we op pad. Maar niet voordat we de ochtend foto hadden geschoten. En ook deze ochtend was het team weer 24 sterk. 11 fietsers, 11 rustig wachtende fietsen, klaar voor een nieuwe dag en 2 in het begeleidende team, die uitzagen na frisse lucht. De 11 ruim gebruikte shirts waren weer op pad. Nou ja, nadat Gijsbert bij voorbaat een rustmoment had ingebouwd.
Om maar direct de dag een stempel te geven, een lastige tot zware dag. Waarom? Omdat wellicht mentaal het aftellen was begonnen, danwel het gevoel van de finish kwam boven drijven of dat het toch maar 52 kilometer waren. Met een uitloop na een ruime 60 kilometer. Vanuit Sanguesa werd er direct geklommen en dat moesten we ook lang volhouden. Uiteraard hielden we dat ook allemaal vol. Al duurde het deze dag bij de meeste in het team langer om soepel te worden. Carlo maakte een buiteling, nadat hij voor Jitske moest remmen, waarbij hij zijn eigen fiets inhaalde en de rest van de dag met een pijnlijke pols reed. Maar door troostende worden van de dokter en een zalfje van apotheek Christiaan, knokte Carlo zich verder. Pijn in de pols haalt wel de gedachte van de benen af.
Ook Gijsbert werd de juiste richting gewezen door zijn 10 fans, waarbij hij met fiets en al een aantal meters naar beneden ging. Gelukkig niets aan mens, paard en fiets. Dan noemen we verder niet de bijna valpartijen. Wel kunnen we concluderen dat de kracht is opgebouwd in de laatste dagen, maar de concentratie wordt steeds lastiger. En dat terwijl er veel single-tracks waren. Smalle technische paden, waarbij continu stenen en bomen ontweken moesten worden. Daarnaast ging het pad op en neer, waarbij de concentratie weer belangrijk was.
Na de start om negen uur moesten we wederom tot 12 uur wachten voor de eerste bak koffie. Ook na een week pelgrimbestaan, is koffie nog steeds nodig. In een typisch Spaans plaatsje, waar de tijd lang heeft stil gestaan en de enige bar naast de kerk en uiteraard bovenop een heuvel is gelegen. Kortom na wederom een steile klim eindelijk koffie en lunch. Na de lunch hadden we nog zo’n 30 kilometer weg te trappen. Na een goed bedoelde aanwijzing reden we volkomen verkeerd. We kwamen wel Ed en Gre van camping Talouch tegen en een stevige heuvel van 10% om de route weer terug te vinden. De laatste 15 kilometer bestonden uit doorbijten en uitfietsen. Om uiteindelijk in Puenta la Reina uit te komen, waar Rene en Rijna niet in het oude centrum maar boven op een heuvel een goed onderkomen hadden gevonden. Ook deze heuvel werd moeiteloos overwonnen, om deze week in stijl af te ronden en het op ons wachtende biertje te kunnen vatten. Vandaag hebben we 62,3 kilometer gereden. 11,6 gemiddelde snelheid behaald en in 5.22 uur hebben we die weggereden. Verbruikcijfers 3300 Kcal.
Wat denken jullie, zes dagen gereden, zes verhalen en als toetje morgen een slotverhaal.
Martijn van Nugteren.